Opinion Poll: What is it like to be a Cypriot Man?

Considering that not much attention is given on Men’s Day on 19th November and after my post on “What is it like to be a Cypriot Woman?” I decided to give the stage to some Cypriot men to express their feelings and thoughts on this topic. I asked them to write whatever came to their mind when I asked them What is like to be a Cypriot Man? To my surprise, some of the participants wanted to be part of this opinion poll, but they didn’t want it published. After reading several posts, I understood the reason. The role of a Cypriot man has changed over the years. However, does their role resonate with the needs of today’s society? As with the other post, I define Cypriot as someone who was born and raised in Cyprus. The background and age group of each participant are different and there was no alteration in their posts.

“I think being a man in Cyprus is a privilege. No matter of your choices, you always have the support of your family and there is a feeling of always being taken care of. You get to have more freedom in your life and seems to be easier to dictate what happens with it. Having said that, growing up in Cyprus is mentally easy as long as you follow through with society norms. By that, I mean behaving like a “man” should i.e., enjoy football, like women, make sure you show you are tough and not share feelings in case you are considered soft etc. If you deviate from that life, then you start feeling more and more as an outsider and becomes harder to fit in with everyone else. I doubt that these behaviours are good for anyone.”


“Το αρσενικό της Κύπρου είναι χουβαρτάς (γενναιόδωρο). Μην με παρεξηγείτε, όχι σε όλους εκεί έξω, αλλά σίγουρα στην οικογένειά του. Ένας Κύπριος πατέρας, για παράδειγμα, θα μπορούσε στην πραγματικότητα να φάει “ψουμί τζαι ελιές”, αλλά να ξοδέψει μια περιουσία για την εκπαίδευση του παιδιού του, καθώς και τις για τις εξωσχολικές του δραστηριότητες, ακόμα και για τις εξόδους του. Ο Κύπριος γονέας αγαπά τα παιδιά του. Κάποιος θα μπορούσε στην πραγματικότητα να ισχυριστεί ότι προσκολλάται σε αυτά, αφού έχει κάνει τόσο πολλά για το μέλλον τους, επιτρέποντάς τους να επιδιώξουν ενεργά τους στόχους τους και να κάνουν πράγματα που αυτοί ή οι γονείς τους (οι παππούδες και οι γιαγιάδες των παιδιών), κατά τη διάρκεια της ηλικίας τους μπορούσαν μόνο να φανταστούν. Γλυκούλλιδες!! Προσοχή όμως Κύπριε πατέρα, το παδί σου δέν είναι εσύ όυτε περιουσία σου, μπορεί να μεν θέλει να παίζει μαππα μετά που μια ηλικία, ούτε να νιώθει άνετα να τον χουμίζετε στους διαγωνισμούς “Ποιού το παιδί είναι πιο επιτυχημένο” όταν φκαίνετε τζαι συζητάτε με άλλους γονείς. Να έχεις εμπιστοσύνη στο παιδί σου, τζαι να το αφήσεις να πετάξει ελεύθερο ότι τζαι να σημαίνει τούτο. Μπορεί ρε κουμπάρε να θέλει να γίνει ηθοποιός πειράζει; Προσοχή όμως και στον Κύπριο νεαρό! Η εξάρτηση εννεν καλό πράμα. Ούτε το τσιάρο, αλλά ούτε τζαι η μάμμα τζαι ο παπάς μπορούν να λύσουν τα πάντα οταν κάτι πάει στραβά. Υπερανυσυχούν οι γονείς για εσάς, αγχώνονται. Άρα πού καταλύγουμε; Ειμαστε πολλά extra large σαν λαός. Τζαι έννεν πάντα καλό τούτο. Υπεραγαπούμε, υπερανυσυχούμε, υπεραναλύουμε… “Τάκκους” εθωρούσετε; Δεν είναι η πιο πολιτιστική σειρά, αλλά βλέποντας ένα επεισόδιο ίσως δώσει σε κάποιον αυτήν την οπτική εικόνα που αγωνίζομαι αυτήν τη στιγμή να δημιουργήσω πιο πάνω. Όσον αφορά την εθνική μας ταυτότητα ως Κύπριοι, αποφάσισα συνειδητά να αποφύγω αυτό το θέμα. Θα χρειαζόταν να γραφτεί ολόκληρη έκθεση ή μάλλον ένα βιβλίο για να εκφράσουν τα διαφορετικά συναισθήματα των Κυπρίων, και θα ήταν πραγματικά άδικο να γενικεύσω αυτό το ευαίσθητο θέμα σε μέσα σε μια παράγραφο.”


“Labeled, we like sectioning and judging everything even people, ξένος (foreigner), δικός μας (one of us). Those were the usual comments I heard growing up in Cyprus. We are welcoming people overall don’t get me wrong, but at the same time reject those who don’t suit our needs. I am proud of being a Cypriot and smile when people say that you are not like all other Cypriots.”


“During my youth football years, whenever there was a clash that hurt, I’d squeezed myself not to cry. I would never disappoint my coach nor my teammates; men do not cry. The goal is to score and win.

As an adolescent, whenever I had a relationship with a girl, my friends would ask “what did you do with her?” Instead of “what do you feel when you are together?”

As if the goal is to score.

As if it is a game to win.

I am still the young boy who never cries.

I want to,

                but I can’t,

                                    and I don’t know why.”


“Being a Cypriot man is complicated and simple at the same time. From a young age, you are kinda force to do certain things, follow the culture and the rhythms of everyday life like ‘you are supposed to do.’ As you grow up, you end up being the protector of the family. In terms of relationship, you have to be the hunter. If you want to have a prosperous future, you must study so that you can be a good example for society. Your status between other men is mostly defined by your job and your salary. At the end of the day is not bad, but I feel like that I’m missing opportunities for a better life and I don’t have the freedom that I would like to have.”